پیش از آنکه ببلعد روحم را دهانت در بوسه ای بی پایان می گزد بالهایم را و تنها می گزد با نیش زبان افسوس که غرق در لودگی پرواز این پروانه آب در هاون زمان کوفتیم شهد آن غنچه ی سرخ سهم ما نشد از این باغ همچون شکفتن اش کنون با آغاز هرزگی باد آن مزدور گرده افشان تو را می سپارم به آغوش ناکسان

از میان سلام ها، سلام تو زیباتر است این همه واژه اما، کلام تو زیبا تر است گر بگویم راستش را، اندکی طمع دارم گر شود تمام من، تمامِ تو زیبا تر است

سید عظيم شيروانی که در اشعار خود از تخلص سید استفاده میکرد از پرکارترين و مظلوم ترين شاعران آذربايجانی است که 9 ژولای 1835 درزمان سلطنت سلطان محمدخان قاجار پدرناصرالدين شاه قاجار در خانواده ای روحانی در شهر شاماخی آذربایجان شمالی، متولد شد.پدر ایشان سید محمود از رجال معتبر و مشهور شهر بود که در زمان...

درود عزیزان ماه رمضان مبارک امیدواریم به برکت ماه میهمانی خداوند در عصر شعر میهمان ما باشید امید که به همراه شاعران مردمی و نام آشنا عصری فراموش نشدنی در کنار یکدیگر داشته باشیم تا بیش از پیش دلهامان را نزدیک به هم کنیم و گرمای محبت یکدیگر را لمس . عزیزان در پشت صحنه زحمات بسیاری کشیده اند و تدارکات...

به نام هنر آفرین انجمن شاعران جوان با همکاری مرکز تبادل کتاب تهران برگزار میکند : عصر شعر شاعران جوان عصر شعر ویژه ی انجمن شاعران جوان با حضور شاعران مطرح کشور مکان : تهران،خ انقلاب،نرسیده به چهار راه ولیعصر ، ابتدای خ مظفر شمالی ،مرکز تبادل کتاب زمان : چهارشنبه ۲۶ خرداد ساعت ۵ الی ۷.۳۰ عصر با برنام...

تو رفتی و منی دگر در این جهان عیان شده منی که از عصاره نبود تو بیان شده نبودی و تمام لحظه های من تباه شد و بعد تو وجود من سکوت بی پناه شد اگر دل رمیده ات صدای ناله ای شنید بدان که درد دوری ات در انتهای شب دمید دلیل بودنم تویی دلیل رفتنت چه بود که در قمار عاشقی تمام هستی ام ربود اتاق خاطرات ما ستون ا...

من که دائم در حرم خود را تجسم می کنم اشک می ریزم و بعدش هم تبسم می کنم این پریشان حالی ام از فقر و از اندوه نیست در خیالات خودم با تو تکلم می کنم بارگاهت معبدی از جنس عشق و آینه ست دست و دل را رو به روی آینه گم می کنم خاک عطرآلود کفش زائران را می برم گر چه من دارم وضو،اما تیمم می کنم در حرم یاد شهید...

سالگرد ارتحال رهبر کبیر انقلاب، بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، خدمت عموم مردم شریف ایران، تسلیت باد. غم مخور ایام هجران رو به پایان می رود این خماری از سر ما می گساران می رود پرده را از روی ماه خویش بالا می زند غمزه را سر میدهد غم از دل و جان می رود بلبل اندر شاخسار گل هویدا می شود زاغ با صد شرمساری...

در تن بی رمقم ، همچو مسیحا نفسی کاش می آمدی امشب که به دادم برسی در اتاقی که پر از خاطره ی عشق تو بود دل زندانی من ، پا زده بر هر هوسی رفتی و این در و دیوار پر از عکس تو شد جای خالی تو را پر نکند ، هیچ کسی به چه امید شود روز وشبم بی تو به سر تن بیمار من و خانه ، که شد چون قفسی تو بیایی دلم آرام بگیر...

امروز جایی در طاب موهایت برای تب میخواهم سال هاست کودک بازیگوش بی تاب و خوابهایش بی تب مانده تقدیمی(ا.سپهری پور)

با ماندنت در سال های درد بر ضد دنیایت عمل کردی با "بیست و شش" رویای آزادی "خرداد" ِزخمی را بغل کردی آرامشی از جنس طوفان و از فرقه ی شعر آوران هستی غم ها"ظهوری "را نشان دادند عمریست می دانم"همان"هستی ایمان نیاوردی به من اما دین مرا از خاطرم بردی وقتی زیادی بود باید رفت وقتی بمانی واقعا مردی! من آرزو ...

امروز دلم زه بهر دیدار، یک باره بهانه ی تو را کرد گفتم که تو رفته ای ولی او، جفت پا به ی لنگه کفش میکرد گفتم چقدر تو ساده ای دل، اینقدر نکن تو هی حماقت ناگاه در آن بحث و جدل ها، عقل آمدکرد او وساطت گفتا که چتان شده دوباره، این گونه به جان هم پریدید هر بار همین بساتتان است، معشوقه ی خود ولی ندیدید نا...

دراین شهر ِ بلا دیده که میبلعَد نجابت را به باورهای دیرینم زدم آهنگ ِ هجرت را نمایش های پوشالی دلم را کرده زندانی که درکثرت نمیبینم گرایش های وحدت را نه قانونی که جنگل ها به آن آرام میماند نه معیاری که کافرها به هم دادند نوبت را چه باید گفت حیرانم خدایا ده سرانجامی که دارد میکُشد ما را جدائی از محبت...

شب های بارانی زیر لکه ای از نور سایه ی خیسم را جارو می کنم سهمم از آسمان نه آفتاب بود و نه مهتاب... شاید سیاهی چشمانی که زیر باران گم می شد یا سایه ای در انتظار دیروز...

خواستم یک غزل از عشق بسازم نشد ازفراغ تو بخوانم بنوازم نشد بودم از چشم تو صیاد رهایی یابم تیر اشک تو به لبخند نوازم نشد وز صدای دلربای ساکتت برگیرم عشق افزوده کنم بین نمازم نشد لشکری آماده تا رهبرشان من باشم با نی و برگ و قلم برتو بتازم نشد در طی جنگ به سلطان سپاهم گفتم همه با سعی بکوشید دل نبازم نش...

حس بدیه حس مردن با اینکه جسمت زنده باشه حتی نشه با اشک و گریه قلبت ازین برزخ رها شه دورم پره از مردمی که حسرت به دل، لبخند دارن حتی یه روز زنده نبودن اما دارن طاقت میارن حس بدیه اینکه آدم هی با خودش درگیر باشه توی سرش فکره پریدن اما پرش زنجیر باشه این زندگی دیگه واسه من هیچ چیزه جذابی نداره هرگز نمی...

من ماندم و فانوس دریایی با انتظاری تلخ و بی پایان پیوسته میدوزم نگاهم را سمت افق... سمت مسیر تو... بر پیکر توفانی دریا... در هم شکسته ساحل سنگی با مشت سخت موج ها اما من دست از تو بر نمیدارم حتی اگر تا مرگ اقیانوس... با ارتش امواج نا آرام در جنگ باشم یکه و تنها...

موهایم را زیر روسری خفه می کنم و گوشواره ام را خاک بی صدا در شریان های روز رد می شوم برای اثبات زیبایی ذوب شده ام خود را بزک می کنم و به جرم شال سرخ ام از باد سرگردان شلاق می خورم شهر من شهر زنان بی صورت است

گرفت اسلحه را سمت آینه دستم گرفته دست خیالت دوباره دستم را یواش تخم خودم را بریده ام با کارد قبول میکنم اینبار هم شکستم را هزار مرتبه من را به دست من کُشتی منم که متّهمی پای قتل ها شده ام زباله های اتاقت چه خوب میدانند: جنین بی پدری توی سطل ها شده ام چقدر یک شکمِ سیر من زمین خوردم چقدر بغض، مرا روی ...

این منم این من بیچاره سرشت گشتم خار و ذلیل این دهشت طینتم زار است ولیکن چه کنم گشت عقل مست و خراب این بهشت این گناه من نیست کاین زیبا سرشت تقدیر های بد را برای من نوشت ناظر دنیا برایم ننوشت گر نوشت هر چه نوشت بد نوشت فرزانه جعفرزاده