من که دائم در حرم خود را تجسم می کنم
اشک می ریزم و بعدش هم تبسم می کنم
این پریشان حالی ام از فقر و از اندوه نیست
در خیالات خودم با تو تکلم می کنم
بارگاهت معبدی از جنس عشق و آینه ست
دست و دل را رو به روی آینه گم می کنم
خاک عطرآلود کفش زائران را می برم
گر چه من دارم وضو،اما تیمم می کنم
در حرم یاد شهید کربلا می افتم و
آب سقاخانه ات را پرتلاطم می کنم
#حامد_فرد
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: شنبه
15 خرداد
1395 ساعت: 7:34