يه لحظه به من گوش بده ، با تواَم! حواست رو باز پرتِ رفتن نکن! همه زندگيم مونده رو دست تو خيال منو تختِ رفتن نکن! خيال منو تختِ رفتن نکن! نرو، دل نکن، جا بمون ازقطار همه غربتِ جاده رو دوشمه توهم غصه رو غصه ي من نذار! منی که سراپا پرم از هوات زمین میخورم از کنارم بری چه بي منطقي وقتي جای منم از احساسِ...

اسمان خاکستری بود بارن تندی میامد اسمان فریاد میکشید نعره میزد زمانش رسیده بود پدر با عزمی راسخ تصمیم گرفته بود و نمیتوانست هیچ استثنایی قائل شود وگرنه خودش میماند و حرف های بقیه ک ب سرش میریختند مادر با چشمان خیس التماس میکرد ک این بار عهد را بششکند سنت را نادیده بگیردولی پدر با بغض ی از درون و ظاه...

دؤنن گئجه آنام گلدی یوخوما سؤیله دی آی بالام نئجه دی حالین ؟ دئدیم آنا سن گئدندن ائله بیل بیابانه دوشدوم من آیاخ یالین دئدی اوغلوم اورگیمده وار داغیم دئدیم آنا سنله گئتدی خوش چاغیم سنسیز خزان اولوب او بارلی باغیم دای باغدا گؤرمورم میوه نین کالین گونشیم تار اولموش سنسیز آی آنا گؤیده یوخدو سنسیز حتی آ...

از همان ابتدای کودکی زن های زندگی ام هر پنج سال یکدفعه هم برایم تولد نمی گرفتند و من برای زن های ایستاده در آستانه زبانم هر سال پنج بار تولد می گرفتم زن های زندگی ام مرا چون سیگاری می دیدند و مدام در حال ترکم بودند و خاکستر و بلوک های سیمانی بر سر راهم می ریختند و می انداختند و من چون سیگار و سیگاری...

گئجه لر یاتمامیشم بس کی گؤزومدن یاش آخیب وطنی یاد ائله ییب نیسگیلی باغریمسا یاخیب ایلدریم دؤزمدی بو نیسگیله دهشتلی چاخیب اؤز اؤزومله دئییرم تانری گلیبدیر نه منه؟ اوزوموز اولدو قارا اولمادیق ائولاد وطنه وطنی بئش یئره یوخ اون یئره بیز پارچالادیق اؤز ائلین دادردا قویوب اؤزگه توزوندن یالادیق آنا یوردوند...

از کوی تو تا خانه ی عشاق دراز است هرچند بسی دور ولی قبله ی راز است از اشک تو جارو شده مژگان و درخشید آن چشم سیه گون تو که چشمه ی ناز است سجاده به خم غوطه و از می شده رنگین که از سجده ی من تاقدمت روی نیاز است ,شرح شکن زلف خم اندر خم جانان کوته نتوان کرد که این قصه دراز است, ,,واله,,

آن گل هایی که فرستادی قبل از من پرپر شد و به من نرسید ولی هر روز مشامم را غرق در بوی آن ها می کنم هوا آلودست نفسم می گیرد وقتی هوای خالص می کشم ته قصه چه می شود؟ ما می بریم؟ البته ما نه شما شاه مرا می بیند؟ من هم در لیستش جا دارم؟ شب ها برای من هم غذا دارد؟ کم کم تار می بینم می گویند اگر داغ پیرو بر...

بی پشتوانه از چه بگویم؟نمی شود↓ در چشم های خونی ِ وجدان نگاه کرد با حرف عارفانه عذابش نمی دهم می گویم از دلم که مرا مست ماه کرد↓ بردی مرا درون خود و جوش می زدی لبریز بودی از طلبم تا که ریختی مَردم برای بردن من با سر آمدند شعری شدم که از عسل سینه ریختی حالا بخوان حکایت جوشیدن مرا!↓ پاشیدمت به طرح ِ ن...

و شبهایی ...که سرده ...که سرده دل من باز هوای تو کرده الاهی که بمیره جدایی منو تنها و آواره کرده تو ماهی و توی آسمونها دل من هم رو خاک زمینه اگه یک روز نباشی بدون که روزه مرگ گلای زمینه! تو شبهایی که خون تو چشامه هوای من یه ابر بهاره فرشته ام پر و بال کشیده نکنه اون منو دوس نداره! تو شبهایی که مرگ س...

لاله عباسی سلام آی . . . رنگارنگ ِ بی هیچ ادعا عطر ِ تابستان ِ عمر ِ رفته ام عکسهای سادگی در حیاط ِ کودکی یادگار ِ روزگار ِ شادمانی های من از چه رو پژمرده ای ؟ شاید از احوال من بو برده ای معذرت میخواهم اما چاره چیست ؟ زندگی دستم گرفت وُ برد وُ برد عاشقانه بازیم را کاغذی پرواز های باورم را خواب بودم ...

رهگذر آرام با قدم هایی محکم در عین لرزش غرق در ظلمات ظالم می گذرد شب به شب ، کوچه به کوچه . هر باریکه هزاران خاطره با خود می آفریند چه زیادند در این کوچه ها کسانی که بوده اند و نیستند ..نبوده اند و خواهند بود .... هر شب یک کوچه ی جدید به کیلومترشمارش اضافه می شود.. هرازگاهی نور عبوری ماشینی با صدایی...

ابدیت شعر می شود؛ شعر یعنی من ایستاده روبروی آینه ها کشیده روی خط فاصله ها نقابی به وسعت باورهایتان... و من یعنی هیچ...

بادبادک دلم را محکم میگیرم ! باد نزدیک است

قوی دوروم باشینا دولانیم سنین اوره ییم داریخان یئرده گلیبسن حسرت گؤز یاشیمی آخدیران زامان اوره ییمی یاخان یئرده گلیبسن قوی دوروم باشینا دولانیم سنین وفالی دلبریم منی یاد ائتدین بیر گولدن مین گولوم آچیلیب ایندی غصه لی کؤنلومو گولوم شاد ائتدین قوی دوروم باشینا دولانیم سنین سئویندیردی منی بئله گلمه یین...

چه ایامی که با امّید وصل تو به سر کردم چه شبهایی که نالان با خیال تو سحر کردم گذشته سیزده سال از فراقت،باز میسوزم دریغ از سیزده هایی که بی وصلت به در کردم هزاران ناله سر دادم چه شبها تا سحرگاهان که من گوش فلک را این چنین با ناله کر کردم به امّیدی که شاید از در صلح و صفا آیی نشستم پای عشقت زندگانی را...

سرزمینِ باران گون از هوای باران زچه می شوی هراسان؟؟ بی سرزمین نباشی!! در سرزمینِ باران... شاید شکوفه ها را روزی ببینم اما من چون نسیم صبحم ماندن نمی توانم باران اگر چه زیباست... اما چه می توان کرد؟؟ من را عبور باید از هر چه می شناسم...؟؟ .... شاید کویر وحشت جای شکوفه ها نیست اما اگر تو روزی دیدی شکو...

جیب پلک هایم از گریه پر بود وقتی باد اشکهایم را نشانه می گرفت. از بغض چمدانم جاده ترک برداشت و در حریق درد آلود نفس هایم زمان آه چه معصومانه می سوخت. در دامنم هزاران قاصدک می شکفت اگر لبانت هنوز زنده بود...

من گاه گرفتار ندانم کاریست یا گاه اسیر رنج سهل انگاریست در بین مرض های روان رنجوری خود شیفتگی زشت ترین بیماریست ********************************* مجنون شد و با اشک سحر رفت دلم دنبال هوای تازه تر رفت دلم گفتم سفر عشق پراز حادثه است نشنید به دریای خطر رفت دلم ********************************* می ترسم ...

یک روز عاقبت تموم میشم بی تو میمیرم ...ازین غمکده جدا میشم هی شمع میچینی سر مزار منو ... هی باد میشم توو سرت صدا میشم میپیچه توی سرت صدای اصرارم هی لعنتی نرو بی عشق تو تلف میشم رفتی... شکستمو حالا میون این برزخ هی لای خاطرات تو صف ب صف میشم من با تو هم عشقو...خیانتو فهمیدم دیدم چقدررر میشه یک نفر بد...