شبهای بارونی

و شبهایی ...که سرده ...که سرده
دل من باز هوای تو کرده
الاهی که بمیره جدایی
منو تنها و آواره کرده

تو ماهی و توی آسمونها
دل من هم رو خاک زمینه
اگه یک روز نباشی بدون که
روزه مرگ گلای زمینه!

تو شبهایی که خون تو چشامه
هوای من یه ابر بهاره
فرشته ام پر و بال کشیده
نکنه اون منو دوس نداره!

تو شبهایی که مرگ ستاره
اسمون هم میخواد که بباره
اگه عطرت نباشه تو باغچه
من و بغضی که تو سیم تاره!

تو شبهایی که دریا و موجا
تن ساحل پر از زخم دریا
نباشی باز همینه تو هرشب
غم دریا و ساحل تا فردا

تو شبهایی که اروم ندارم
شده خسته دل بیقرارم
چه بغضاییکه مونده تو سینم
این اشکا رو تو شعرام میبارم

تو شبهایی که بارون میباره
یکی تنها و چشم انتظاره
که شاید باز با چتری بیایی
سرت رو باز رو شونم بزاری

همون شبها که چشمام میباره
دل من باز هوای تو داره
یه چتر و دو عاشق دوباره...
از عشقی بخونن که آخر نداره