انجمن شاعران ایران

شعرم شده زهر خند از فراغ تو کی می توان رسید آخر به باغ تو از بس که خوب هستی و ماهی و نازنین طغیان نمود چشمم و بر خاست از زمین ای ماه من چه شده ؟غصه تا به کی؟ بیرون بیا ز ابر ، این پرده تا به کی؟ مردم به عید به دیدار هم روند لبخند زنند به هم هدیه می دهند شد تحفه بهاری تو هجر و درد و غم لطفی ...

تکانده ام به هوایت غبار پنجره ها را به دست باد سپردم بنای دلهره ها را بساط عشق و محبت شبیه خنده کساد است زدم به لطف تو بالا تمام کرکره ها را کمی امید خریدم و اندکی دل خوش هم به سوی آتیه راندم سمند خاطره ها را "اجازه هس که توی مدار عشق بمونم؟" ببین به شعر نشاندم تم محاوره ها را حلول کن گل نازم به جسم خسته ی این فصل بکش به سمت بهاران خیال منظره ها را 2//96/1...

دلم گرفته از این روزگار ِ غمدیده دلی که عمری از این روزگار، غم دیده ترانه ! « شال و کلا » کن کمی قدم بزنیم به روی سینه ی این سنگفرش نمدیده چه سرنوشت غریبی ، به هم چه می آییم ! خدا چه دیر مرا با تو همقدم دیده ! نگاه کن پر از آرامشم ، خوشم با تو چقدر بی تو ستم دیده این ستمدیده ! بهارواره ترین اتفا...

ساقیا شد نوبهار جام از کافه بیار در مقامِ خدمتم ساغری حافه بیار عشق را آواره کن راهی هر خانه کن گل زِ گلزارِ بهار بر سرِ سافه بیار از شرابِ نو بهار بر لبِ یارم بریز ساقی از آن بوسه ها یک دو پیمانه بیار کینه ها را، قهر را، خشم و ظلمت را ببر فردوسی را پاس دار، عشقِ افسانه بیار از بهار و باغِ عید ش...

بهاران است...!!! می رقصید زمستان چون گرگی تنومند بهار در پیش بود ولی... می درید سوز سرما شکوفه ها را مردمان در لباس پشمینه از عید سخن می گفتند بهار در پیش بود ولی... جامه نو بر تن نیلوفر نبود بیگاری درتهی دستی مردم نعره میزد __ در سواحل مدیترانه روز را نو می کرد گرگ گرگ گرگ بهار در پیش بود ...

بهار من نزدیک است... اما آبستن پاییزیست ناخواسته... هنوزم لبخندش سرد... هنوزم چهره اش زرد......

هوای کوی تو دارد دلم بهار منی دراین طلیعه نوروز هم تویارمنی نمی رود دل من در پی نسیم بهار توسبزه و چمن و نغمه هزار منی دمید باد بهاری به سبزه و به چمن تو آن نسیم فرح بخش خوشگوار منی خیال روی تو هر لحظه می برد صبرم تو با امید وصالت همه قرار منی اگر چه ساکن کوی بهار شد دل من ولی تو نغمه رودی و چشمه سار منی گل شکفته به گلزار دل چه خوش بویی هوای کوی تو دارد دلم بهار منی...

وقتی که راهی جز پذیرفتن نداری دم از ولایت کم بزن , کاپشن بهاری در ادعاهایت جدیدا گفته بودی در خط رهبر تا همیشه جان نثاری با خنده میگویم به ریشت ای زرشکا کمتر بکن با حال و زارت پاچه خاری اما خوشم آمد . دمت گرم و دلت شاد در لمپنی همچون گذشته تا نداری با رمز میگویم ولی لطفا بگیرش اسفند قرمز ، سیزده منهای دو در برقکاری تازه به جز اینها به وقت تسلیت هم گندش درآمد واقعا بی بند و باری...

با سلام بدون غرض ورزی با جنسیت خاص و با احترام به تمام مردم این سرزمین آغــــاز رابطه، آغـــــاز یک لـــجن وقتی که عشق نیست، در چهره در سخن دنیـــای ما فریب، رویای ما غریب افــــکار آدمی، آلوده شـــد به تن دل می توان بُرید، دل می توان خرید دل همچو ترمینال، پایین عیار زن هر روز حســـرتی، سرگرم لُعبتی بی حس و عاطفه، ارزان شده بدن گلهای بی هدف، باغی پُر از علف با باغبان مست، ویران شده چمن مردان همیشه سرد، زنها شبیه مرد مبهوت مانده ام، در وصف انجمن م.م (رهگذر) 94/09/11 اربعین ...

من هنوز غمگینم که سرسلسه قاجار، آقامحمدخان هفتاد هزار نفر را کور کرد تپه ای ساخت از چشمان مردم دیارم و تا همیشه خوشحالم که تو برایم بینایی و آگاهی آوردی تو مسیرم را نور بخشیدی به درازای هفتاد هزار شب رفیق! معاهدهی من با تو، ترکمنچای نبود من و تو سال ها پیش معاهدهی سادهی نوشیدن چای بستیم ما در سرچشمه ی یخ بودیم که حساب سرمایش، از هرجایی جداست! آن هم در عصر یخبندان مهر و محبت!. برای همین، معاهدهی ساده ما خیلی ارزشمند بود. اگر قلب سرما را سالها تحمل کردیم. بخاطر گرمای همان پیمان ساده بود! ک...

راستی!!! کجای بی قراری ام سهم توست؟؟ وقتی تمام آرزویم رها شدن است... ...

تاکسی نگرانی هایم را تا میدان آزادی چند میبری؟ ویرانی ام را تا آبادی؟ ج.زارع 2/5/95...

ای گوهر گلرنگ ثمین آزادی ای عروس زیبای زمین آزادی ای ماه ستاره بر جبین آزادی ای اشک چکیده از یقین آزادی ای وعده رب العالمین آزادی من منتظرم که وعده فرجام شود درپرتو توزهرو زقوم شیرینند به عشق توگلها همه عطرآگینند بی دولت توقند وعسل سرگینند عشاق تو پرکنده و شمع آجینند مرغان چمن گرفته وغمگینند تا رایت تو زینت هر بام شود ای مقصد دیرپای مردان نظر ای شاهد سربریده دربروحضر ای غایت آرزوی انواع بشر ای نزد ددان و دیو از دیو بتر ای حلقه مفقوده به هنگام ظفر کی جوهر تو مرهم آلام شود ارسایه توبه روی هربام افتد ارشهد لبت هرآنکه را کام افتد ارتوسن توبه مردمی رام افتد بختی بزند که سکه درجام افتد وقتی بشود که دیو در دام افتد این هدیه برای همه فرزام شود آنجا ...

جايـگـاه بـهـار در فرهنگ مردم لرسـتـان را ميتوان در ضرب المثلها و اشعار ايشان در نكـوهـش زمستان مشاهده كـرد. اين رو بهار نيز در باور مردم اين ديار منزلـت ويـژه اي دارد. شاعران بزرگ لرستان همچون تركهمير آزادبـخـت،ملاحقعلي سياهپوش و ملامنوچهر كوليوند اشعار نـغـزي در توصيف بهار از خود به يادگار گذاشته اند. مردم لرستان در مورد بهار و عيد نوروز، بـاورهـا و آيينهاي خاصي دارند. برخي از اين آيينها هـمـچـون جشن بهاران، چهارده بدر، چهارشنبه سوري در چهارشنبه آخرماه صفر و شال اندازي اختصاص به مـردم ايـن ناحيه دارد و بعضي ديگـر از مراسم ايـن نـاحـيـه هـمـچـون فـال كـوزه،سبزه گرفتن، خانه تـكـانـي و... در ميان ديگر اقوام ايراني عموميت دارد. در اين مقاله ضمن بيان بخشهايي از بهاريه هاي سه شاعر بزرگ لر و ...

بهار آمد و اجناس هم گران شده اند خرید های بهاری بلای جان شده اند خرید های بهاری کمر شکن شده اند شبیه قصه ی رستم چو هفت خوان شده اند دوباره دست فروشان بساط آوردند دوباره این نَسَوان بسی جوان شده اند قیافه های مذکر دوباره می گریند عجیب درگیرِ فریادِ الأمان شده اند شده نوروز، فک و فامیل های ما و عیال به سوی خانه ی ما مثل رود روان شده اند بهای عیدی و آجیل و شام و دورِ همی هزینه های فراوان چه توأمان شده اند رسید نوبتِ گشتن، سفر، جهانگردی سفر ز مشهد و رو سوی اصفهان شده اند دگر نمانده به جیبم برای خرج، پولی بدین دلیل دست ها رو به آسمان شده اند ====================== پ.ن: با تأخیر، سال نو مبارک ...

خوش آن دمی که یادت ، از فکر من گذر کرد گویی بهار عشقت ، در باغ دل ثمر کرد چون توسن نگاهت ، بر خاک دل نشیند با تار وپود جانم ، دردی چو محتضر کرد چون طفل بی پناهی ، گمگشته ام به راهت با چشم اشکباران ، بی مادرش سپر کرد آشفته زین هیاهو ،در کنج خلوت خود بازورق خیالت ، در بحر شب سفر کرد امشب بیا که تنگ است ، این دل به روی ماهت تا چند چشم خسته ، بر کنج در نظر کرد گرم است خاطر من ، از مهر بی دریغت از هرکه غیر یادت ، از جان ودل حذر کرد در پایتخت مهرت «مینا» که شب سحر کرد شاید صفای درویش ، در پادشه اثر کرد ۹۰/۹/۷...

بهار جاودان اے بهارِ جاودان...زِ طلبم روے مگردان... به درختِ تنومندِ خویش بسپار...تا ڪه در شب هاے بے ڪسے تڪیه گاهیے بر دوشِ خسته ام باشد... به رودِ روان بسپار...ڪه یاسِ احساسم را به دوست رساند... به خنڪاے نسیم بسپار...وقتے یار، بندِ زلفے مے رهاند...چنانے وَزَد...تا بوے زلفِ یار مشامے را آرایش دهد.... به بارانِ لطیف بسپار...ڪه در اوجِ گریه هایم ببارد تا ڪسے اشڪم را نبیند... و به خاڪِ خود بسپار... اشڪ هایم را در سینه ے خویش حبس نماید... تا روزے جواب تمام جدایے ها باشد... اے رود به آرامے گذر ڪن....ڪه مگر عمرِ من در دلِ تو جارے باشد... اے برف، سیاهے قلبِ مرا در سپیدے قلب خود پنهان نما... و اے باران...ردِ پاے عشقِ مرا مشوی... چه زیباست اشڪِ جاریم...چه قدر تنگ است دلم... ...

با اینکه درخجالت پاییز مانده ام تاکوچه ی بهار خودم را رسانده ام در خاطره تکانی امسال گم شدم، در یادِ تو تمام دلم را تکانده ام گلدان پشت پنجره تمثیل عاشقی ست، عطر بهار را به اتاقم کشانده ام مثل خلیل بت شکنم، در نبودِ تو بغضی کهمی شکست شبم را، شکانده ام سر ریز میشود غم و دلتنگی ام، ولی از در، گدای خانه ی خود را نرانده ام ای مفردِ مذکرِ اول ضمیرِ عشق! از عمق چشم تو غزلی ناب خوانده ام مانند عاشقانه ی ماه و پلنگ ها، دیریست واژه واژه تو را پرورانده ام از پای تا به سر همه"تو"..."من" تمام شد از ابتذال عشق خودم را رهانده ام...

چه فرقی می کند بهار کی باشد؟! در پی تسلسلی می آید که ناگزیری منتظرش باشی دلت را بهاری کن! #بهنازـــسمیعی_نژاد ☘☘☘...

تقدیم به یگانه بهارِ زندگی ام برای روزهایی که نیستی یک لبخندِ سبز از جنسِ استقامتِ من. تو جاری می شوی و من با تو شاعر خواهم شد ... بهارِ من عرشِ منحوسِ یأس بر امیدِ نیمه جانِ من آوار شده است ... نگاه کن آنچه از من مانده سال ها شعر است و زمزمه یِ مکررِ نامِ تو ... در تمامیِ من هنوز چیزی شبیهِ تو سبز مانده ... بیا وُ شکوفایم کن ... نوروز ۱۴۰۹۵ اهورایی، ۷۰۳۸ میترایی آریایی، ۳۷۵۴ زرتشتی و ۲۵۷۵ هخامنشی همایون باد ...