انجمن شاعران ایران

وقتی که راهی جز پذیرفتن نداری دم از ولایت کم بزن , کاپشن بهاری در ادعاهایت جدیدا گفته بودی در خط رهبر تا همیشه جان نثاری با خنده میگویم به ریشت ای زرشکا کمتر بکن با حال و زارت پاچه خاری اما خوشم آمد . دمت گرم و دلت شاد در لمپنی همچون گذشته تا نداری با رمز میگویم ولی لطفا بگیرش اسفند قرمز ، سیزده منهای دو در برقکاری تازه به جز اینها به وقت تسلیت هم گندش درآمد واقعا بی بند و باری...

من دلم می گیرد از این شهر شلوغ پر از نیرنگ و دروغ من می ترسم از این کهولت بی بلوغ از سنگینی بار کودکان کار من می ترسم از این سرنوشت شوم وسیاه دستهای کوچکش بوی باروت می دهد پسرک گل فروش سر چار راه ******************* من دیدم در این شهر پیرمردی مهاجر در تملک سطل زباله منزجر در نیمه یک شب سرد در جدال سگی ولگرد در ترحم یک نگاه به باد می داد ذره ذره غرورش را ******************* وجوانان اعتیاد در استیصال بیداری وبیداد خموده ومدهوش مفلوک وخموش سر به گریبان برده همیشه در نئشه افیون در توهم شیشه ***************** دیدم من در اینجا یک زن هفت قلم بزک کرده خویشتن شوخ چشم وساده در هجوم اشارت انگشتان عابرین پیاده در دلش زخم هزاران درد به التیام محبت گدایی می کرد ************* من می ترسم از این ترقی خام ...