تقدیم به یگانه بهارِ زندگی ام
برای روزهایی که نیستی
یک لبخندِ سبز
از جنسِ استقامتِ من.
تو جاری می شوی
و من
با تو شاعر خواهم شد ...
بهارِ من
عرشِ منحوسِ یأس
بر امیدِ نیمه جانِ من آوار شده است ...
نگاه کن
آنچه از من مانده
سال ها شعر است
و زمزمه یِ مکررِ نامِ تو ...
در تمامیِ من
هنوز
چیزی شبیهِ تو
سبز مانده ...
بیا
وُ
شکوفایم کن ...
نوروز ۱۴۰۹۵ اهورایی، ۷۰۳۸ میترایی آریایی، ۳۷۵۴ زرتشتی و ۲۵۷۵ هخامنشی همایون باد
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: جمعه
28 اسفند
1394 ساعت: 8:40