انجمن شاعران ایران

در داردار هر گره همیشه طنابی هست که تمامی ات را به آن بیاویزی...   sinaahmadvand (اندازه: 181 bytes / تعداد دفعات دریافت: 2) ...

بوی نفسهای تورا دارد این روزها هر شعر هرلبخند آزادم از هر غصه هر بیداد شادم ازاین آزادی در بند صبح دل انگیز وصال تو حتی برای یک نفس زیباست خوابی که تعبیر ش دوچشم توست یک آرزوی خوب یک رویاست یک گل برای زنگی کافیست وقتی مشامم پر زبوی توست هرچند پیشم نیستی ای گل اما همیشه گفتگوی توست دل را کدامین آرزو باشد وقتی تودر قاموس دل هستی کرده ست پنهان دل تورا درخود ای نارنین ناموس دل هستی برگشته ای با دامنی ار گل شبهای تاریکم شده روشن پیداست از برق نگاه تو خوشحالی از این زندگی کردن در لابه لای دفتر عمرم عشق تو تکراری ترین لبخند وقتی که من با زندگی قهرم عشق تومارا می دهد پیوند ترکیب زیباییست رفتارت از عقل و عشق و خنده و رویا پشت نگاه گرم و آرامت طوفان عشقی می کند غوغا...

دلتنگت شدم بویت را در گل ها نیافتم در باد کوچه و حتی ادم های نزدیکت هم نبود بوی تو از بوی خدا هم ناب تر است......

وطن شو کتیم جاه و جلالیم سن وقاریم سان وطن غیرتیم شانیم منیم عزتلی یاریم سان وطن واردی هر بیر عاشقین ایستکلی یاری دیلبری سئوگلیم سن دیلبریم سن سن نیگاریم سان وطن مال دنیادن یوخومدیر درهم و دیناریم هئچ نیلیرم دنیا مالین دارو نداریم سان وطن سویله رم بو جمله نی هر دم اورگدن من بئله سن داماریمدا قانیم دیلده شعاریم سان وطن من سنی غمگین گورنده هی یاشاردیم مضطرب اضطرابیم یوخدو دای صبر و قراریم سان وطن مکتب عشقونده درس عشقی سن وئردون منه درس عشقی اورگه دن آموزگاریم سان وطن هر باغا هر گولشنه من گئتمه رم"معمار"کیمی سن گولوم هم گولشنیم ب...

بنام خدا اندیشه نبوی شاه نعمت الله ولی محمد حسین نورانی شیرازی ( نصرتی ) مقدمه : شاه سید نورالدین نعمت الله ولی از شعرا و عرفای قرن نهم هجری قمری گشته است . شاه نعمت الله ولی عارف عملی و عارف نظری گشته است و سلسله ی تصوف نعمت اللهی را به اوج خواهد بُرد . ایشان در اشعار خویش , کلیّات عرفان اسلامی را بررسی کرده است و عرفان توحیدی و نبوی را نیز با بیان عاشقانه و قلبی بیان کرده است . در ذیل به بررسی اندیشه نبوی شاه نعمت الله ولی در اشعار این عارف و شاعر شیفته ی رسول الله (ص) خواهیم پرداخت . متن : از تتق کبریا صورت لطف خدا بسته نقابی ز نور روی نموده به ما حضرت امین (ص) سایه ی لطف ایزدی را بر مسلمین و مومنین جهان خواهد انداخت و جهان را سرشار از نور ایزدی خواهد کرد. معنی ام ا...

چو فردا آید آن یار دل آرام... مرا بیند تهی از می ، یکی جام... بگوییدش: مخور اندوه رفتن... که می در بند پیمانه نشد رام... تو این جام تهی در خاک میدار... مگر روز پریشانی کند شام... من از آن ایزد آزرم دانم... که مهر از می بجوید ، نی ره کام... تو جام جانی و دل را سبویی... ولی در خم شود کار من خام... همه چون باده در بشکسته جامیم... من از آغاز میریزم ، تو انجام... که بازم ره فتد در خم جانان... مگر آنجا بیارامم ؛ دل آرام... محمد خیراللهی _ شهریور 92 (با رعایت سره نویسی...)...

از کوی تو تا خانه ی عشاق دراز است هرچند بسی دور ولی قبله ی راز است از اشک تو جارو شده مژگان و درخشید آن چشم سیه گون تو که چشمه ی ناز است سجاده به خم غوطه و از می شده رنگین که از سجده ی من تاقدمت روی نیاز است ,شرح شکن زلف خم اندر خم جانان کوته نتوان کرد که این قصه دراز است, ,,واله,,...

رشته می شدند خواب های عاشقی که در سرمان بود اما بریدی با پنبه های نرم سر قصه هایمان را که نفهمم روزگار سیاه چشمانم روزگار غریب گریه هاست.....

تو رفتی و منی دگر در این جهان عیان شده منی که از عصاره نبود تو بیان شده نبودی و تمام لحظه های من تباه شد و بعد تو وجود من سکوت بی پناه شد اگر دل رمیده ات صدای ناله ای شنید بدان که درد دوری ات در انتهای شب دمید دلیل بودنم تویی دلیل رفتنت چه بود که در قمار عاشقی تمام هستی ام ربود اتاق خاطرات ما ستون این خرابه ام لگد زدم خراب شد به روی این جنازه ام جنازه ای که سرد شد بدون مهر آفتاب بزن روبان مشکی ات به روی عکس بی نقاب ع.سکوت ٣/١٠...

لحظه ها را با تو بودن زیر باران محشر است عاشقی در زیر باران حس و حالش بهتر است کوچه ها را یک به یک با هم تردد میکنیم حس ما نسبت به هم محکم تر از یک باور است مثل آتش میشوی تا من سلامت می کنم قلب من با هر جوابت تپه ای خاکستر است چون عروسی در اتاقم ،بی هوا رقصیده ای زندگی با این حرارت روزگاری خوشتر است حیف این شبها که با یک بوسه ات خوابم گرفت بوسه هایت مثل قرصی کاملا خواب آور است مثل ما در این حوالی یک نفر عاشق نشد عشق ما از روز اول یک نفس تا آخر است...

چه دیروز و .. چه فرداو.. چه امروز.... اسیرم در غمت هر روز و هر روز... تو اون پرچینِ احساسی که دیوارش کنارِ دشت رویاهاست ... تو تو تصویری از آن آبی که در شعرِ خدا پیداست .. تو ازابیاتِ بارانی.. پر از عطرِ بهارانی به دور از غصه و نفرت.. خیال انگیز و آرامی.. صدای پای آن آبی که بر دشتِ لبم جاریست .. همان لبخند زیبایی.. که بر خوابِ دلم آویخت.. تو آن مهتابِ زیبایی.. که در شامِ شبم تنهاست... تو اینجایی که من هستم .. تو در یادی که نشکستم .. ملامت کرده ام خود را... به صدبارو هزاران بار.. که نامت را نگویم من نپرسم حال و احوالت ولی احوال ما این ست .. دلم از غم چه پر خون است نفس بی تو چه سنگین است .. ببین شعرم چه غمگین است بیا با من مدارا کن گه و گاهی من و ما کن .. سرای بیکسان اینجاست .. بیا کس ب...

درد دارد زندگی وقتی که تنها میشوی تا به خود آیی قبیله رفته برجا میشوی درد دارد آنکه چون جان گران میدیدیَش میرود با خاطراتش غرقِ رویا میشوی هرکه را دیدی ز مهر و حسن او حرفی زدی بعد او سرخورده و مجنونِ شیدا میشوی قصه ی عشقت نمی افتد ز گوش مردمان نُقلِ هر محفل برای این و آنها میشوی سخت شاید کندن کوهی نباشد بهر او سخت آن باشد که بی او کوه غمها میشوی زندگی شاید همین مردن ب سبک عاشقیست زدگی جاریست،تو با عشق زیبا میشوی...