انجمن شاعران ایران

از راه هایی که نرفتی عاقبت روزی با دست های خسته ات آورده خواهی شد گریه نکن این اول بازی ست چون آخر از شوری اشکت نمک پرورده خواهی شد باور بکن این قصه خون تازه می خواهد باور بکن...یا کرده ای...یا کرده خواهی شد پا می فشارد روی قانونت پدالِ گاز تو ناگزیری از خود و اصرارِ خود هستی یک قتل عام دسته جمعی گ...

. رفیق ! مرگ به این زندگی شرف دارد دلم ؛ عمیقِ پُری از غم و أسف دارد ! به رقص آمده ام در تنورِ نامردی دلم چقدر طرفدارِ بیطرف دارد ! بدا به دست جگرگوشه ات شکنجه شدن بدا به نوح که فرزند ناخلف دارد ... زمانه است و همین ناملایمات ، عزیز ! از اینکه دربدرت میکند ، هدف دارد ! اگر چه چشمه گلآلود شد پس از باران بمان که آب فقط چند لحظه کف دارد ! به لطف چاه به عزت رسید یوسفِ زار که هر چه حضرتِ دُر دارد از صدف دارد #مهدی_حسینی Tlgrm.me/mosaffer_poem...

زنده باد پول بالای پارو زنده باد مرگ خاموش پائیز وقتی انارها را دستی غیر از دستهای عاشقانه میچیند....

ماه پوشیده بود بدر کامل جنگ بر چکاد کوه استاده بود پلنگ بر اجساد کشتگان نهاده بود پا بارور آورده بود٫اما شکوه مرگ را غرور پنجه بر زدن بر هیچ ترین فاصله تا ماه ******* شعر در قالب گردون...

به ساحل بی ماسهام نگاه کنید دریای خشکم را میبینید؟ کویر تلخ سبز را چه؟ شاید برای شما سقف بی کبوترم کافیست تا پرواز را خشک کنید و لای کتابهایتان تومنی صنار بفروشید... چه میدانید که پرواز چیست؟! دنیای بیریشهتان سهم کتابها و خورشید بیفروغتان باشد برای من همین انتهای بیرحم واژگانم که کابوس #شعر دارد کافیست... #هذیون_مرگ_شعر...

من روشن ترین ترانه ی طلوع را تلاوت کردم با اینکه شب آلود ترین واژه ها را به من دادند ظرافت ژرف اقیانوس را سنجیدم با اینکه ضمیر زمخت کویر را به من آموخته بودند باریدم و خورشید دود اندود را شستم با اینکه آفتاب حایل شب های عمرم نیست و به هیاهوی زندگی اقتدا کردم بااینکه انتهای اراده ی آسمان انزوای من است مرگ مرا باور نکن من آلام عشق را، التیام بخشیده ام...

جامانده است دلي در زير آوار هاي شهر خسته،بي رمق،بي جان و دست و پا ميزند كه نميرد به دست مرگ... شبنم ولیدی*رها*...

شب از سیاهیِ مرگ رنگ می گرفت و من در درازنای گیسوانش صبح را می سرودم بی آنکه با آن پیوندی داشته باشم یا خاطره ای در زوایای کهنه ی ذهنم ... درود دوستان عزیز . من تا به حال هر شعری که نوشتم کلاسیک بوده و این اولین شعری هست که در قالب سپید می نویسم و نمیدونم تا چه حد موفق بودم . لطفا نظراتتون رو بگید . سپاس...

توی سلول خیالم واژه هایی خالی و... من اسیر میله های غربت پوشالی و ... هر هجای اسم تو صدها غزل را شاعر است در نبودت قافیه شکل پریشان حالی و.... همنشینم کاغذ و خودکار،تنهایی و...تو شعرها صف می کشند و در سرم جنجالی و ... *** باز در آغوش من شیرین زبانی می کنی: ((ای پرندهسایه ی تو اوج خوش اقبالی و ... مرغ خوشبختی من، عذرا! منم وامق ترین با بهشت خنده هایت،قلب من عاشق ترین با نت آغوش تو، حسرت به دل چنگی نزد شیشه ی قلبم به درگاه هوس، سنگی نزد)) .... مثل هر شب سطرهای دفترم بارانی است حرف های ناتمامی در گلو زندانی است در خیالم رد پای عشق راآتش زدی بی وفا! آخر وفای عشق را آتش زدی لعنتی! با خاطراتت شعر می بافم هنوز، من غریق و...ناخدای عشق را آتش زدی بعد تو آیینه ی خودبین شبی در خود شکست...