رنگ مرگ

شب از سیاهیِ مرگ رنگ می گرفت
و من در درازنای گیسوانش
صبح را می سرودم
بی آنکه با آن پیوندی داشته باشم
یا خاطره ای
در زوایای کهنه ی ذهنم ...

درود دوستان عزیز . من تا به حال هر شعری که نوشتم کلاسیک بوده و این اولین شعری هست که در قالب سپید می نویسم و نمیدونم تا چه حد موفق بودم . لطفا نظراتتون رو بگید . سپاس