انجمن شاعران ایران

. نگاه کردمت و عاشقانه آه کشیدم امان که هر چه کشیدم من از " نگاه " کشیدم ! به پای چشم سیاهت چه یوسفانه نشستم چقدر، آه درآغوشِ تنگِ چاه کشیدم چقدر خوار شدم تا تو را دوباره ببینم چقدر منّتِ شب را به عشقِ ماه کشیدم ! به عشق میوه ی ممنوعه ای که شخصِ تو باشد به پشتِ تا شده ام باری از گناه کشیدم مرا بکُش که تحمل ندارم این همه غم را نگو که بار غمت را به اشتباه کشیدم ! مرا به مرگ سپردی ، از این گلایه ندارم چه ها که موقع رفتن به قتلگاه کشیدم! #مهدی_حسینی #نشسته_در_ته_فنجان #انتشارات_فصل_پنجم...

در قماری دل، عجب باخت به تو بی درنگ از اشتیاق ـ کم کَمَک، سرد و آهسته چه باشد؟ - با شتاب و گرم، یکسره باخت به تو گفتم ای ناشی، قمارِ زندگی را باختن منظور نیست گفت: " آری، از نگاهِ عقلِ سرگردانِ تو انتحار دل برای زندگی مفهوم نیست " زیر لب می خواند و می رفت ... می شنیدم: " دل حیاتش بعدِ این بازندگی ست عاقبت عمری برای تو، همین، بالندگی ست ..." باز اکنون در قمارِ دیگری آماده است و شاد و خندان مثل ِ اینکه برده بازی های قبلی... ! کودکانه سیلِ شادی می جَهَد از عمقِ چشمش مثلِ هر بسته به بندی که "رها" گشته ز زندان بعدِ هر دفعه شکستش، رِنگِ شادی می زد او خوش ..... باز دارد می...

وقتی میروی حتی چتر هم پناهم نیست باران پناه اشکهایی میشود که دوست ندارم دیده شوند دوست ندارم شب وخیابان خیس آب شدن و شکسته شدنم را ببیند بی تو هیچوقت پناهی بجز باران برای مخفی کاری اشک هایم ندارم شاید اینطوری قدم زدن زیر شلاق باران با دلی محکوم به شلاقی ابدی عاشقانه ترین هجران باشد...

تو رفتی و منی دگر در این جهان عیان شده منی که از عصاره نبود تو بیان شده نبودی و تمام لحظه های من تباه شد و بعد تو وجود من سکوت بی پناه شد اگر دل رمیده ات صدای ناله ای شنید بدان که درد دوری ات در انتهای شب دمید دلیل بودنم تویی دلیل رفتنت چه بود که در قمار عاشقی تمام هستی ام ربود اتاق خاطرات ما ستون این خرابه ام لگد زدم خراب شد به روی این جنازه ام جنازه ای که سرد شد بدون مهر آفتاب بزن روبان مشکی ات به روی عکس بی نقاب ع.سکوت ٣/١٠...

یکباره گــــــرفته بدنـــــم بـــــــوی تنت را بـــــی انکه به آغــــــــوش بگیرم بدنت را صد بار به در گفتم و دیـــــــوار نفهمید در گوشــــه ی دل راز بسی خواستنت را صـــــــــد بـار نشستم سر راهی که ببینم یک لحظه ی کوتاه مگــــــــــــر آمدنت را کافی ست که یک بار تو در کوچه بگردی تا باد ببوسد نخـــــی از پیـــــــــرهنت را دانی که مرا دامن این مرگ بگیــــــــــــرد یک روز اگـــــــــــــــر گم بکنم نسترنت را شاهین سبکبال منی ای کــــــه به صحرا هر بار فقط می نگرم پــــــــــــر زدنت را بانـــو تـــــو بیا رخ بنما بـــــــر سر راهی تا سیـــــــــر ببینم مژه بــــر هم زدنت را محمود انصاری...