انجمن شاعران ایران

اين مسئله اي ست كه دوستان و علاقه مندان شعر زياد در مورد آن صحبت مي كنند و معمولا در مورد اينكه شعري جوششي ست يا كوششي اتفاق نظر مشخصي وجود ندارد. اساسا بايد ببينيم منظور از اين دو واژه چيست؟ به نظر من براي آنكه به زبان مشتركي دست پيدا كنيم لازم ست اول ببينيم خود شعر يعني چه؟ طبيعي ست كه ارائه ي يك تعريف جامع از شعر اگر غير ممكن نباشد بسيار دشوارست. چون بعيد است كه يك تعريف يك خطي و يا حتي يك پاراگرافي بتواند همه ي زواياي اين پديده را در بر بگيرد و مشمول استثناء و بند و تبصره نشود. يكي از بهترين تعريف ها و خلاصه ترين آنها هماني ست كه قدما گفته اند:"شعر يعني...

نمي دانم از اين كوچه ،نصيب من چه خواهد شد بجز اواي تنهايي ،شريك دل كه خواهد شد ................... هجوم برگ زرد غم ،بروي پهنه ي كوچه واز يك رنگيه كوچه،دل من خسته خواهد شد .................... هنوزم ردپايت را،درون كوچه ميبينم كه زير برگ پاييزي،شبي گم گشته خواهد شد ……………………… تو پيوستي به يك خاطر،منم پيوسته ام باغم غم و خاطر در اين كوچه،به هم پيوسته خواهد شد …….................. نميدانم چرا وقتي،خبر دارم نمي آيي نشستم منتظر سوي،دري كه بسته خواهد شد...

مي روم شايد كه امشب تركِ عادت بِكنم بعد از اين با دلِ خود قدري رفاقت بكنم بِرَوم به خوابِ مرگ آورِ خود كه ناگزير كمتر از دستِ دلم بي تو شكايت بِكنم آنقدر تنها شدم كه گشته سرگرميِّ من خاطره ها را نِشينم بي تو غيبت بكنم خسته از مرور اين روياي نيمه كاره ام راستي كه تا به كي بايد سماجت بكنم هرچه دل دادم ندادي حقِّ من را كه دلست مي روم كه شايد آن را بي تو قيمت بكنم اشك هايم را نِگه دارم برايِ روز حشر زير بارِ غصّه ، چندي استقامت بِكنم نه! خيالِ بد نكن ، تنها عيارِ من تويي ساده م گويم خيالت را كه راحت بكنم از دلم كاري كشيده ام به سر حدِّ جنون عقل را پيشه و قدري استراحت بكنم...

با عشقت ، دنيايم كوچك است ... ... آخر ؛ دستانت كوچك اند ....