انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
کل این قصه حطا بود و نمی فهمیدم
عشق،افسانه ما بود و نمی فهمیدم
گرچه در ریشه مان ریخته بودیم به هم
تنه ام از تو جدا بود و نمی فهمیدم..
سایه ات روی سرم داشت خدایی می کرد
تیر چشمم به هوا بود و نمی فهمیدم..
مست می شد دلم از جام سرابت، اما
تو کجا؟ عشق کجا بود و نمی فهمیدم
چِقَدَر دست مرا پوست گردو خط زد!
و چه بی رنگ ،حنا، بود و نمی فهمیدم
قصه اینبار دل عاشق یک شیر نبود..
قصه اینبار "بقا" بود و نمی فهمیدم
انتحاری که دلم تجربه اش کرد و شکست
اثراتش همه جا بود و نمی فهمیدم!
گفتم از حمله طوفان به سلامت ساحل!
لنگر عشق رها بود و نمی فهمیدم!
عشق،افسانه ما بود و نمی فهمیدم
گرچه در ریشه مان ریخته بودیم به هم
تنه ام از تو جدا بود و نمی فهمیدم..
سایه ات روی سرم داشت خدایی می کرد
تیر چشمم به هوا بود و نمی فهمیدم..
مست می شد دلم از جام سرابت، اما
تو کجا؟ عشق کجا بود و نمی فهمیدم
چِقَدَر دست مرا پوست گردو خط زد!
و چه بی رنگ ،حنا، بود و نمی فهمیدم
قصه اینبار دل عاشق یک شیر نبود..
قصه اینبار "بقا" بود و نمی فهمیدم
انتحاری که دلم تجربه اش کرد و شکست
اثراتش همه جا بود و نمی فهمیدم!
گفتم از حمله طوفان به سلامت ساحل!
لنگر عشق رها بود و نمی فهمیدم!
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان