بی سرنشین

سینه ام رابی غمت،جامی شکسته ،فرض کن
قایقی بی سرنشین،درگل نشسته،فرض کن
گرچه می بینم ترا،روحم جوانترمیشود
گاه گاهی هم مرا،دلگیروخسته، فرض کن
حلقه ی زنجیرعشقت رابه پاهایم ببند
گرچه قرصم،تومرا...سست وگسسته،فرض کن
من اسیرم نزدتو،بامن مداراکن،ولی
دیده ام را،سینه ام را،دست بسته،فرض کن
توتمام روزهایی راکه باهم،بوده ایم
لحظه های ناب ودل چسب وخجسته،فرض کن
مثل نایب،ساده وخوشبین وباوجدان نباش
دوستانت راهمیشه،دوسه دسته،فرض کن