شیطان

توای دیرین ترین دشمن
توای دیرینه اهریمن
توگفتی اتشی سوزان
ولی انسان گِلی بی جان
توگفتی سجده برگِل ها
نخواهم کرد بی پروا
خدا از درگهش بیرون
تورا از عرش خود ملعون
تواز اومهلتی خواستی
که تااخر زمان هستی
زاین روگشته ای دشمن
به هرجادرکمین من
غضب کردی توازکینه
که برادم کنی پینه
خدا ادم وحوا را
بهشتی زیرپاها را
بگفتابرشما زنهار
که شیطان هست در افکار
توگربر اوشوی پیروز
شوی اندربهشت افروز
بخورهرانچه را خواستی
نخوریک میوه را راستی
ولی ادم فریبت خورد
که اخرمیوه را ان خورد
خداشداخرش خشمگین
بگفتاگفتمت هی هین!
بدرگاهت خداوندا
گنه کاریم ببخشاما
خداگفتاکه بخشیدم
شمارا برزمین میدم
توای شیطان شدی خندان
شدی از کارخود حیران
زدی تو خنجرت اسان
گرفتی انتقام ارزان
تولذت می بری از این
که انسان را کنی مسکین
زان روزهابه بدبختی
شدیم اوارهٔ هستی
چراخودرامی یازاریم
چراشیطان به خود داریم
بدان شیطان کهن دشمن
فریبت می دهد روشن
توبیرون کن زخودشیطان
تولعنت کن بران رندان
توگر بر او دهی دستی
به نامردی زمین هستی
تلنگرمی زند برتو
که نیرنگش زندپرتو
تویک راه پیش رو داری
به ایمانت بیفزایی
خدا درقلب خود گنجان
وگرنه ازتوگیرد جان
ببراسم خدایت را
فراری ده وجودت را