وحشی غزال

امشب همان غزال من ره بسته بر خیال من
گویی رضا دارد بر این نابودی و زوال من

تا بوی مشکش می رود در جنگل تاریک شب
گویی که آتش می زند بر پهنه ی احوال من

گفتم که ای وحشی غزال فکری دگردرمن بکن
یا راه را کج تر بگیر از فکر و از خیال من

ترسیم نقشت باقلم در صفحه ی فکرو خیال
من را کند نقاش دل در کیشه ی امثال من

گاهی توهم می زند این عقل من از دوریت
دوری ز چشم و بوی تو این است همان اقبال من

غم ها به پایان می رسد روزی چنین دارم امید
روزی به پایان می رسد دلتنگی این حال من

بازم بیا ای نازنین گل واژه ی شعرم تویی
باشد که روزی تر کنی این خشکی احوال من


مهدی قنبرین[/size]
(آریا)