نورانیت شب زدگان ، خبط خیال

با اینکه وصال مه و خورشید محال است
مهتاب چرا یکسره در فکر وصال است؟

این کولی شب گرد که خو کرده به ظلمت
کی در خور احساس خداوند جمال است

حیران زمین است نه سرگشته ی خورشید
بیهوده در اندیشه ی انوار کمال است

این هم که گهی ماه پی دعوت خورشید
خارج شده از جرگه ی شب ، جای سوال است

از روشنی مهر منور شده مهتاب
نورانیت شب زدگان ، خبط خیال است

افسوس که از سیطره ی جهل مرکب
تشبیه رخ ناز ، به مهتاب، مثال است