لبخند

بگوای زلف بلاحیله وترفندت را
رازدل بردن والگووفرایندت را
روده ی راست نداری وپرازپیچ وخمی
بگیرازپای دل خسته ی من بندت را
طره ی تیزتواماده ی نیزه زدن است
بگیرازسمت دلم،نوک پدافندت را
غم ایام ندارددل تو،نایب ازان
دم که دیدم سگگ وفرم کمربندت را
واعظی نیست،که گویدپدرم را،پسرم
بشکن دبه وپیمانه وفرزندت را