البرز سرفراز

این شعر را به افتخار "البرز"ی سروده ام که هر از گاه ما را در دره ی زیبای درکه اش یا ارتفاعات توچالش یا در جاده های سراسر شور و زیبایی و حالش، غرق لذت و شادکامی میکند:

البرز سرفراز

ای کوههای البرز، ای سرفرازها
ای در میان گرفته بسی رمز و رازها
ای ره سپرده ز تالش به سوی توس
با صدهزار عشوه و با رقص و نازها
بر قله ی بلند دماوندتان بود
آوردگاه رفیع عقابان و بازها
خوش میزبان که شمایید، خوش میهمان که ما
ما، سنجابها، پلنگان، گرازها
اندر میانتان، چو بهشتند جاده ها
چالوس ها، جاده ی رشت و هرازها
ما را به همنشینی خود میهمان کنید
در بزم جویبار و می و آوای سازها

محسن خدمتگزار