انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
شاعر که جز حرارت شعرش ندیده است
با گریه شعله از غزل خود بریده است
خورشید مانده پشت کدامین اجازه که
تا اوج روز، سایه ی شب قد کشیده است
سرمای سخت موعظه جان سوز میشود
وقتی که شک لباس یقین را دریده است
گلواژه ی صداقتمان را چه بی هوا
دستان کذب مصلحت از ریشه چیده است
یک مشت حرف مبهم عاری از"آن" شعر
جای شعور و شورغزل آرمیده است
کرکس گشود بال و پرش را در این دیار
چون مرغ "یا حق" از سر بامم پریده است
( 2/تیر/95)
با گریه شعله از غزل خود بریده است
خورشید مانده پشت کدامین اجازه که
تا اوج روز، سایه ی شب قد کشیده است
سرمای سخت موعظه جان سوز میشود
وقتی که شک لباس یقین را دریده است
گلواژه ی صداقتمان را چه بی هوا
دستان کذب مصلحت از ریشه چیده است
یک مشت حرف مبهم عاری از"آن" شعر
جای شعور و شورغزل آرمیده است
کرکس گشود بال و پرش را در این دیار
چون مرغ "یا حق" از سر بامم پریده است
( 2/تیر/95)
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان