انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
...
چقدر در منو این شهر،درد و غصه مقیم است
چقدر حال دلم مثل حال طفل یتیم است
ببند پنجره ها را ، هوا هوای غزل نیست
ترانه ! تاب بیاور ، خدای عشق کریم است
نگاه دوخته ام باز بی ستاره و دلتنگ
به آسمان که گذرگاه ابرهای عقیم است
نگاه دوخته ام باز هم به خیسی چشمِ
کسی که آنطرفِ شیشه های مات و ضخیم است
دلم برای تو تنگ است ماه پرده نشین ، آه
چقدر حال من و، شهرِ خالیاز تو وخیم است !
درانزوای خودم پرسه میزنم که نمیرم
و شعر ، همدم شبهای سردِ در به دریم است
#مهدی_حسینی_مسافر
چقدر در منو این شهر،درد و غصه مقیم است
چقدر حال دلم مثل حال طفل یتیم است
ببند پنجره ها را ، هوا هوای غزل نیست
ترانه ! تاب بیاور ، خدای عشق کریم است
نگاه دوخته ام باز بی ستاره و دلتنگ
به آسمان که گذرگاه ابرهای عقیم است
نگاه دوخته ام باز هم به خیسی چشمِ
کسی که آنطرفِ شیشه های مات و ضخیم است
دلم برای تو تنگ است ماه پرده نشین ، آه
چقدر حال من و، شهرِ خالیاز تو وخیم است !
درانزوای خودم پرسه میزنم که نمیرم
و شعر ، همدم شبهای سردِ در به دریم است
#مهدی_حسینی_مسافر
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان