خوب شد

توی دهلیز ستبر سخت سنگ
کوچه راهی است
که فرش است ز الطاف خدا
طاق نیلوفر آن
سبز و رنگین و بنفش است
بگمانم
همان فردوس و بهشت است
آبی کز چشمه چشمان زمین جوشان است
اشک شوق است
که آهسته و آرام جاریست
شبنم و دختر یاس به همراه نسیم
به هم خو کردند...
آری اینجا قناری سخن عشق
با خدا نغمه کند
و چه خوش کوه هم آوازی و همراهی او
انعکاس آب و اصوات خدا ........
و همه راز ، هویدا .......
به به، چه ساز و چه نوازش روحی است .
خوب شد ........
کَس راه به اینجا نبرد
تا که فرهاد خراشش بدهد
خوب شد ره به دریا نداشت
تا که سهراب بسازد قایق
خرامان برود
و جمعی از پی او
که بسازند شهری
خوب شد شهر نشد
خوب شد شهد بماند
خوب شد خوب بماند
خوب شد ........