انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
می نشینم در سکوت
بر در آن کس که می داند که من بر درگهش بنشسته ام
خنده شکری به جا می آورم
خالقم بهتر زمن داند که از غم های عالم خسته ام
پرتو عشقش که می تابد جهانی شور و شوق و زندگیست
باز هم بر خاطرم حک می کنم
«سخت و دلگیرست دنیا، لیک عشق و مهر با او در کمال سادگیست. »
بر در آن کس که می داند که من بر درگهش بنشسته ام
خنده شکری به جا می آورم
خالقم بهتر زمن داند که از غم های عالم خسته ام
پرتو عشقش که می تابد جهانی شور و شوق و زندگیست
باز هم بر خاطرم حک می کنم
«سخت و دلگیرست دنیا، لیک عشق و مهر با او در کمال سادگیست. »
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان