انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
هرروز پای دار خودم گریه میکنم
وامانده ام، به کار خودم گریه میکنم
من آن پلنگ خسته و احساسی ام که باز
با گریه ی شکار خودم گریه میکنم
پیروزِ جنگ با دلِ خود هستم و کنون
دارم به افتخار خودم گریه میکنم!
دل داده ام وَ در عوضش آه برده ام
در تلخی قمار خودم گریه می کنم
پرواز بی تو اوج سقوطی پر از غم است
با شوق در حصار خودم گریه میکنم!
هر لحظه ام مشابه پایان ممتد است
دارم به روزگار خودم گریه میکنم
بعد از غروبِ من چه کسی ناله می کند؟!
بر غربت مزار خودم گریه میکنم
وامانده ام، به کار خودم گریه میکنم
من آن پلنگ خسته و احساسی ام که باز
با گریه ی شکار خودم گریه میکنم
پیروزِ جنگ با دلِ خود هستم و کنون
دارم به افتخار خودم گریه میکنم!
دل داده ام وَ در عوضش آه برده ام
در تلخی قمار خودم گریه می کنم
پرواز بی تو اوج سقوطی پر از غم است
با شوق در حصار خودم گریه میکنم!
هر لحظه ام مشابه پایان ممتد است
دارم به روزگار خودم گریه میکنم
بعد از غروبِ من چه کسی ناله می کند؟!
بر غربت مزار خودم گریه میکنم
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان