نامە

- نامە -


باز آی کە از هجر تو سیرم
در هالە ی آرزو اسیرم
در دوری تو بە خود بگویم
کاحوال تو از نسیم جویم؟
یا عطر دلاویز تنت را
از نوگل نسترن ببویم؟
در خواب تو را سفر بکردم
از کوی شما گذر بکردم
با پای دلم پیادە شیدا
شب را بە چنین سحر بکردم
با باد سخن کە بود گفتم
در یاد غزل چە بود، سفتم
شاید خبری کنی نثارم
پیغام دهی مرا؛ کە یارم
یا باد رساند این پیامم
معشوق دگر بود حرامم
ای باد بیا کە ناگرانم
بیدار نما خبر رسانم
دیریست دلا بە گل نشستم
دستان خیال را نبستم
زآنروست سپید شعرهایم
وهم است چنان اندیشە هایم
با نای زبان بی نظیرم
با ساز سپید شعر پیرم
تصنیف چو دُر بە جان فشانم
آهنگ بە دیدنت نشانم
باشد کە عیان شوی بە رویم
یا قصد سفر کنی بە سویم
دردانە ،غمم دراز گفتم
نجوای دلم بە راز گفتم
کان هنرم کە دل غمینم
باز آی دمی تو را ببینم