از نسل منشور...!

مردم ، ملل و ملت ، اقوام و ادیانها
این جمع مکسر شد دردی به دورانها

هر چند ز یک نوریم اما نه یکرنگیم
از نسل منشوریم ، تندیس الوانها

گرچه من و تو مائیم ، تا ما تماشائیم
در سیل شویم غرقه حظ نبرده بارانها

در کثرت آرا، حرفی ز وحدت نیست
گم کرده ره تنها ، حراف حیوانها

گمراه نمی یابد هیچ مقصد و ماوا
با این که او برده ، رنج مغیلانها

تغییر که لازم شد ، از اَنفُسِهِم باید
این آیه از رعد و ثبتست به قرآنها

ظلم بیحساب کردیم، ما بر کتاب دین
یک روز به عقد ما، سالها به چمدانها

قرآن یعنی خواندن، اما نمی خوانیم
گاهی کمی خوانیم، آن هم به بیجانها

چوپان و سگش هستند دزدان این گله
گیرند سراغ از گرگ، باز گروه نادانها

این رشته دراز و این قصه گرانست
سر می دهد بر باد ، یا تن به زندانها

علی اسماعیلی ، ۲۸ تیرماه ۱۳۹۵

https://telegram.me/heiich