انجمن شاعران ایران
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
تکرار بار ششصدم اشتباه من
لغزید روی گونه ی سرخم نگاه من
رقص سفید پیرهنت با هجوم باد
گم می شود میان لباس سیاه من
تا خاطرات کهنه ات امشب مرور شد
راه جنون گرفت غم سر به راه من
من اعتراف می کنم او را ......چطور رفت..
*****
جای خلاصه گفتنم و اختصار نیست...
یک جرعه مثنوی! به غزل اعتبار نیست!
*****
امشب دوباره شد شب بی نقص ما دوتا
کامل ترش کنیم؟ بیا...رقص ما دوتا..
امشب دوباره چشم جهان خیره شد به ما..
رویای جاودانه شدن چیره شد به ما..
من از مسیر عشق تو تا اوج می پرم
یک قطره ام،به لطف تو با موج می پرم!
پایان نا تمام تمام عذاب ها !
تنها پری رد شده از مرز خواب ها !
تا نای آخر قلمم،خوب من! بمان !
تا انتهای کاغذ مرطوب من بمان..
*****
کم کم هجوم تلخ حقیقت شروع شد:
[خورشید را که عاقبتی جز غروب نیست!]
دلشوره های قبل خیانت شروع شد:
[شستم خبر شد عاقبت قصه خوب نیست]
تا بوسه هات رفت پی سر سری شدن،
از تو حواس پرتی و از من جری شدن..
_ گفتم اگر دوباره دلش را به من سپرد
تا آخرین دقایق عمرم صدف شوم!
در قعر باتلاق و یا برکه ای عمیق،
از او مواظبت بکنم تا تلف شوم! _
(هرگز به نام عشق تعدی نمی شود!)
گفتم چه خوب! مسئله جدی نمی شود..
با عشق تو معامله کردم، مرا ببخش!
از سردی ات ،اگر گله کردم، مرا ببخش!
باید مسیر پر زدنت را عوض کنم ..
این عطر روی پیرهنت را عوض کنم..
این جاده را به پای تو پیوند می زنم
اعجاز عشق را به دمت بند می زنم..
با هر بهانه و کلکی مست می شوم
الکل نخورده ام، الکی مست می شوم!
من مست می شوم که وبالت شوم دمی
شاید شریک خوبی حالت شوم کمی
با من تمام فاصله هارا قدم بزن!
احساس ته نشین شده ات را به هم بزن!
*****
تا شور عشق در دل تو چون رسوب شد
دل در برابرش سپر انداخت...خوب شد؟
راضی شدی بلورِ از الماس سخت تر؟
این حق پیکر نتراشیده ام نبود!
ناقوس مرگ و خاتمه ات را شنیده ای؟
فریاد های فاطمه ات را شنیده ای؟
دیگر به بغض ساده تلنگر نمی زنم..
دیگر به جان ثانیه ها غر نمی زنم..
قدری هنوز فاطمه مانده، اگر چه کم..
دیگر به دست و پای غرورم نمی چکم!
*****
ره دادنش به سفره قلبت مبارک است..!
چاقو زدن به حفره قلبت مبارک است!
*****
رویای جاودانه شدن را به هم زدی...
قانون "دیگری قدغن" را به هم زدی...
"مقتولتن قَتِل قَتِلاتن" چه ساده تو..
دنیای شاعرانه ی من را به هم زدی...!
_____________________________________
پ.ن:
دوست داشتن من خاصیت توست!
می خواهی من را دوست نداشته باشی؟
این را که همه بلدند..!
لغزید روی گونه ی سرخم نگاه من
رقص سفید پیرهنت با هجوم باد
گم می شود میان لباس سیاه من
تا خاطرات کهنه ات امشب مرور شد
راه جنون گرفت غم سر به راه من
من اعتراف می کنم او را ......چطور رفت..
*****
جای خلاصه گفتنم و اختصار نیست...
یک جرعه مثنوی! به غزل اعتبار نیست!
*****
امشب دوباره شد شب بی نقص ما دوتا
کامل ترش کنیم؟ بیا...رقص ما دوتا..
امشب دوباره چشم جهان خیره شد به ما..
رویای جاودانه شدن چیره شد به ما..
من از مسیر عشق تو تا اوج می پرم
یک قطره ام،به لطف تو با موج می پرم!
پایان نا تمام تمام عذاب ها !
تنها پری رد شده از مرز خواب ها !
تا نای آخر قلمم،خوب من! بمان !
تا انتهای کاغذ مرطوب من بمان..
*****
کم کم هجوم تلخ حقیقت شروع شد:
[خورشید را که عاقبتی جز غروب نیست!]
دلشوره های قبل خیانت شروع شد:
[شستم خبر شد عاقبت قصه خوب نیست]
تا بوسه هات رفت پی سر سری شدن،
از تو حواس پرتی و از من جری شدن..
_ گفتم اگر دوباره دلش را به من سپرد
تا آخرین دقایق عمرم صدف شوم!
در قعر باتلاق و یا برکه ای عمیق،
از او مواظبت بکنم تا تلف شوم! _
(هرگز به نام عشق تعدی نمی شود!)
گفتم چه خوب! مسئله جدی نمی شود..
با عشق تو معامله کردم، مرا ببخش!
از سردی ات ،اگر گله کردم، مرا ببخش!
باید مسیر پر زدنت را عوض کنم ..
این عطر روی پیرهنت را عوض کنم..
این جاده را به پای تو پیوند می زنم
اعجاز عشق را به دمت بند می زنم..
با هر بهانه و کلکی مست می شوم
الکل نخورده ام، الکی مست می شوم!
من مست می شوم که وبالت شوم دمی
شاید شریک خوبی حالت شوم کمی
با من تمام فاصله هارا قدم بزن!
احساس ته نشین شده ات را به هم بزن!
*****
تا شور عشق در دل تو چون رسوب شد
دل در برابرش سپر انداخت...خوب شد؟
راضی شدی بلورِ از الماس سخت تر؟
این حق پیکر نتراشیده ام نبود!
ناقوس مرگ و خاتمه ات را شنیده ای؟
فریاد های فاطمه ات را شنیده ای؟
دیگر به بغض ساده تلنگر نمی زنم..
دیگر به جان ثانیه ها غر نمی زنم..
قدری هنوز فاطمه مانده، اگر چه کم..
دیگر به دست و پای غرورم نمی چکم!
*****
ره دادنش به سفره قلبت مبارک است..!
چاقو زدن به حفره قلبت مبارک است!
*****
رویای جاودانه شدن را به هم زدی...
قانون "دیگری قدغن" را به هم زدی...
"مقتولتن قَتِل قَتِلاتن" چه ساده تو..
دنیای شاعرانه ی من را به هم زدی...!
_____________________________________
پ.ن:
دوست داشتن من خاصیت توست!
می خواهی من را دوست نداشته باشی؟
این را که همه بلدند..!
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان