فاجعه...

طعم گس گلبوسه هات
تو لحظه ی خدافظی
راوی این فاجعه بود
دیگه به من نمیرسی

انقدر از تو گفتمو
انقدر از تو دم زدم
که بی تو هیچو پوچمو
حتی غریبم با خودم

عذابه محضه بودنت
میون این ترانه هام
وقتی ندارمت ولی...
دیوونه وار تو رو میخوام

تو خلوت شبونه ام
هنوز عطرت پیشمه
حضور خاطرات تو
تبر به عمق ریشمه

تلخندهای بعد تو
گواه مرگ روحمه
دنیام بعد تو فقط
جهنمه ... جهنمه.

ای کاش همه وجودمو
به نام تو نمی زدم
شاید واسه نجات من
بس بود یذره از خودم!