پریشان

شب یلدا همه در زلف تو پنهان باشد
ماه از چهره ی زیبای تو تابان باشد
زلف در باد رها کردی و برباد برفت
هستی ما که دلی بی سر وسامان باشد
هرچه تو با دل دیوانه ی ما ناز کنی
میخرم ناز تو گرقیمت ان جان باشد
در ره عشق تو من شهره ی افاق شدم
مثل ماهی که شب تیره درخشان باشد
تاکجا بار غم عشق تو بر دوش کشم
تابه کی دیده زهجران تو گریان باشد
من پریشانم و خواهم که پریشان باشم
گر پریشانی از ان زلف پریشان باشد
من کویرم تو ولی معجزه ی بارانی
پس فرودآ که دلم تشنه ی باران باشد