مخمور

عمریست رخم همرخ مه روی کسی نیست
کین سوخته دل را هوس بوالهوسی نیست

یا رب ز چه رویم نظرت تنگ نمودی
جز تو همگان نام بجز خار و خسی نیست

صیدی که به دام است امیدی به چه بندد؟
داند دل صیاد سر کوی کسی نیست

حالی که ظروفم همه یکباره شکستی
غیر از تو مرا مرهم و فریادرسی نیست

لرزید دلم کز رخ عشاق زبردست
جنگیست میان من و بانگ جرسی نیست

چنگیست به مژگان تو تا چشم نهادی
چنگی به دلم زد که ز تابش نفسی نیست

مخمور شدم تا که شنیدم ز بت پیر
ای بت شکن پیر دگر بت پرسی نیست