فصل موج های بی امان

باور نمی کنم
که سرنوشت مردگان
به چیزی بستگی نداشته است
جز اشتهای کرمها
برای آن ماهیگیر تنها
که به صیادی ماه
کفن گسترده بود در عرصه آب
ماهی ها
کرم های پر اشتهاتری بودند
با پکی عمیق از آب
تا عمق نئشگی مرگ پیش رفت
آنجا که اره ماهی نیز
عروس جلوه می داد خویش را
راستی او را
در کجای جغرافیای این دریا
مرده شورها شسته اند
پیش از آنکه تیمم کند با جلبگ ها و
نماز بخواند بر مرگ نهنگ ها؟
آری ماه که نه
کاه بود نصیبش
طوفان زندگی
تورش گسست و
اندوه بی کسی
قلبش شکست
در فصل موج های بی امان

کاوه قادریان