من عاشقانه هایم را سوزاندم
مرگ تعبیر قشنگی از واژه هایم شد
و گاه به گاهی جرأت خوب بودنهارا هم ندارم
بودن هارا بغض میکنم و فریاد هارا خاموش
غرور بیجای زمان مرا میسوزاند میدانم
من همه چیز را از دست خواهم داد
و او هیچ را با صداقت تمام پوچ میکند
پوچ میکند و میرود_چه تقدیر محالی
چه یادگار سختی از اون برایم خواهد ماند
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: شنبه
22 خرداد
1395 ساعت: 9:55