شب های بی قواره

من از چشم های تو در هراسم
وقتی که پرهیز می کنی مرا
و زندگیم ریسمان ضعیفی است
که دوخته می شود به تاریکی
برگرد که
لباس شب های دوریت
قواره ی من نیست
[/font]