یک واژه ام

یک واژه ام؛
در میان انبوه صفحات این دفتر، سرگردان

گاه نشسته در دل شعر
می شوم قافیه اش
هم گام با آواز و وزن آن

گاه غرق در یک بغض
می شوم اشک
می میرم بروی گونه ای نوازش کنان

گاه در قهقه خنده ای
تا نفس دارد جریان
می نوازم، می رقصم شادی کنان

یک واژه ام؛

گاه بی پروا
رها میکنم سکوت را از اسارت جور

گاه اما بی صدا
زیر آوار غرور زنده به گور

یک واژه ام؛

گاه غمگین...گاه شاد
گاهی اسیر و گاه آزاد

یک واژه ام؛

آرام گرفتن در کنار واژگان جمله ای زیبا
نقش داشتن در ساختن یک معنا
میشود قشنگ ترین لحظه بودنم میان لحظه ها

یک واژه ام ؛
تمام اینها منم
مانده تا چگونه و کجا بخوانی ام