حضور عشق...

عشق میریزد به فنجان
چای می لرزد گریزان
گل به رویت رقص دارد
انعکاس از عکس گلدان

روبرویت می نشینم
در نگاهت عشق داری
قند در دل می شکوفد
کام شیرین، از قراری

لب به لب آتش میانی
سرخ تر از کهکشانی
با نگاهت می فریبی
قلب من را هر زمانی

همدمی های شبانگاه
مثل مهمانی عزیزی
لب به خنده میشکوفد
مثل گلها ریز ریزی

هر زمان در آرزویت
غرق رؤیاهای نورم
وصل با آیینه هایی
بیدلی دائم صبورم

در همین دنیا بهشتم
بی نیاز و مهربانی
عاشق اردی بهشتم
شاکر این همزبانی

صبح امید و قراری
جامه ی پاک بهاری
ریزش باران عشقی
سبزتر از سبزه زاری

مثل گندم های خیسی
بوی خاک و تازگی را
باشکوهت می رسانی
رنگ و بوی زندگی را

عشق جاری در حضورت
سفره ام نیلوفری شد
میهمان لحظه هایم
باصداقت دلبری شد!

#بهنازـــسمیعی_نژاد
95/2/29