دوراهی

در راه باش
رکود را نه پایان
که اغازی نیست
به مثال گشتن گرد دایره ای
انان که نه اغاز
در بی شکستی و وهم موفقیت
همه عمر
در جبر حصار خود خویشتن
بر همه دو راهی های اضطراب
بر همه دو دلی های
در خیرگی نگاهشان به ریگ
در خیال
به گل نشته زورقشان


لیلاج را
نگونبخت می خوانند
و من او را
سراسر ره جویی
که تا سیم اخر
به تاس نشست
در همه عمر
با باختی سراسر
تا سیم اخر
که عاشق حرکت بود و
انتخاب راه
و این من
همه شب در حصار خود خویشتن
میگریم همجون عجوزه ای
به مردگان
این همه دو راهی های راه روشن


قدم در راه بگذار
که ایده ال ها
هزارهاست
در دوراهی ها مرده اند

در راه باش
که رکود را نه شکست
که تغییری نیست...



(ا.سپهری پور)
در این نوشته از سیم اخر استفاده کردم
سیم اخر از اینجا میاد که در گذشته سکه ها چند نوع داشتن
سکه های طلا را زر و سکه های نقره را سیم میگفتن
کسی که با بازی قمار می پرداخته اول از سکه های زر شروع میکرده و بعد از باخت اونها از سکه های سیم یا نقره استفادهمیکرده و هر بازی پایانی نداشت مگر تا سیم اخر و اخرین سکه خود
امیدوارم که جالب بوده برای شما