**دایره ی عشق**

در دایره ی عشق تو سرگردانم
تقدیر تو شد رشته ی وصل جانم

ساییده سرم خاک تو را ،چون سایه
دلبسته ی تو ، خسته ز این و آنم

این گل به چمن آمد و یک روزه ی عمر
دلخوش به دو فصل رویش ریحانم

گاهی گل خنده سر زد از غنچه ی دل
گه دیده به دامان فلک ، گریانم

سرمست که عمر پیش رو هست دراز
امروز ، ز کوتاهی آن ، حیرانم

فردا چه شود ، نگفت کس با دل من
تا کی ، به کجا ، بسته شود ، دیوانم

اسرار تو یک نکته نشد فاش و هنوز
در دایره ی عشق تو سرگردانم

۹۳/۱/۱۵