تو چه دانی که چنانم شب و روز
اشک ازدیده فشانم شب و روز
مسجد و میکده،میخانه و دیر
همه در آه و فغانم شب روز
هجر تو آتش و عشق تو شرر
زده چون شعله به جانم شب و روز
شده غافل ز زمین و ز زمان
عاجز از شرح و بیانم شب و روز
من عاجز من بی نام ونشان
چه بگویم که چه سانم شب و روز
قطعه شعری از : سپهر
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: شنبه
25 ارديبهشت
1395 ساعت: 1:25