تکالیف سنگین

دلتنگی امانم را بریده است

و بغض گلویم را پاره میکند

کجاست آغوش گرم مادرم تا بر دامنش کودکانه و بی هیچ خجالتی اشک ریزم

چقدر سنگین است بار مشقهایم

یکی را باید نوازش کنم

دیگری را باید که بخندانم

با آن یکی باید که جنگ

و تنها با او مماشات

سخت بود آقا

نسخه سنگین تکالیفم