افسوس ، سنگ های شما دل نمیشوند
با رعد و برق ، نرم تر از گِل نمیشوند !
ای ناخدای کشتیِ آتش گرفته ام !
این صخره ها برای تو ساحل نمیشوند
این پوچ های گمشده در های و هوی هیچ !
جز، بنده های شکل و « شمایل » نمیشوند
خاموش ! ای ستاره ی هفت آسمانِ عشق
این قبله ها به سوی تو مایل نمیشوند !
جایی که سنگ ها به دهان مشت میزنند
هیچ ارزشی به پنجره قایل نمیشوند
از کورها نپرس ؛ چرا شب نمیرود !
درگیر این قبیل مسایل نمیشوند ...
#مهدی_حسینی_مسافر
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: شنبه
11 ارديبهشت
1395 ساعت: 2:26