با سلام خدمت دوستان از این هفته در راستای
کمک به دانسته های ادبی
بسط صحیحِ زبان فارسی
بخشی خواهیم داشت به نام ظرایف ادبی با حداکثر دو پست و نکته در هفته
که هر پست به نکته ای کوتاه از اشتباهاتِ معمولِ اجتماعی مردم در زبان فارسی می پردازد
امید است این پست کوتاه
اما هر چند مختصر
کمکی باشد به زبان شیرین فارسی....
نکته اول...
واقعا دیگران را میفهمیم؟
برخی افراد را به خوبی میفهمیم؛ این مسئله تا چه اندازه واقعی است؟
به گزارش خبرنگار حوزه ادبیات گروه فرهنگی باشگاه خبرنگاران جوان؛ گاهی افراد را به خوبی میفهمیم و گاهی نیز این حس را داریم که دیگران ما را به خوبی میفهمند. این مسئله تا چه اندازه حقیقت دارد؟
برای درک بهتر موضوع به سراغ معنای کلمه میرویم. در فارسی فعل «فهمیدن» و مترادفهای آن مانند «درک کردن» یا «دریافتن» همیشه شیء است نه شخص. مثلا میتوان گفت: «مقصود او را نمیفهمم» اما نمیتوان گفت: «من او را نمیفهمم».
ساخت جمله اخیر که گرتهبرداری از زبانهای فرنگی است، در فارسی غلط است و به جای آن باید گفت: «من مقصود او را نمیفهمم.» یا «از کار او سر در نمیآورم.» و یا به جای این جمله که فراوان شنیده میشود: «پدرم مرا درک نمیکند.» میتوان گفت: « پدرم روحیه مرا درک نمیکند.» یا بهتر «پدرم با من تفاهم ندارد.»