حال دل

ازروزهای دیدنت چندی گذشته است
غمهای دوریت عجب بردل نشسته است
این روزهای بی تو آرامم ولی چه سود
این دل ز داغ دوریت درهم شکسته است
نای مرا زدوریت بغضیست غنچه سان
بغضست درگلو و راه گریه بسته است
حال دلم همیشه ابری بود و حالیا
بی شکوه دل زدوریت تنها و خسته است
محمود صابری 94/10/25