اصرار

من بودم و کابوس تلخ هر شبم بی تو
ای وای های مفت پوچ بر لبم بی تو
دارو هم درد مرا درمان نخواهد کرد
پایین نمی آید عمیق این تبم بی تو
***
من بی تو از عمق وجودم پاک خواهم شد
کافر به دین و دختری بی باک خواهم شد
من بی از دین و خدایم رو بگردانم
با دست این تقدیر هم ناپاک خواهم شد
***
ای کاش با درد و در این باران نمی رفتی
سوز دو چشمت سخت بود آسان نمی رفتی
وقتی که من با درد هم راه تو را دیدم
این درد بی درمان را درمان،نمی رفتی
***
آغوش من هم در تنت تکرار خواهد شد
این بوسه ها هم بر لبم انبار خواهد شد
بعد از تو دم این بازدم هم سخت خواهد بود
تنها رفیقم این دم سیگار خواهد شد
من شاه بودم آه هم حالا ندارم
این شاه بی شین هم پر از اصرار خواد شد