***گمان***

گونه هایم
گدازه ی سرخی است
آتش وار!
و تو
گمان می بری
حرارت بوسه های به گور رفته است...
می توانی،
شعله ور ام کن...
تا خنثی شود
بغض هایم
در جزر و مد نگاه ات
نه آتشی
بر چین چین دامنِ
شکاکیت زنانگی ات...