گمشده

هرجاکه رفتم درپی ات،گفتنداینجابودورفت
اوخودبه دنبال کسی،درفکررویابودورفت
گفتنداوداردنشان،امانشان ازتونبود
بی تاب وطاقت،ملتهب،چون موج دریابودورفت
پربودازمی جام اوبشکست،اینجاباده را
ناخورده می دیوانه وشنگول وشیدابودورفت
گفتند،وه،دیرامدی،زیراکه پیش پای تو
عاشق ترازمجنون غم،دنبال لیلابودورفت
زان جمع مستان یک نفس،رفتم به جمع دیگری
تاگفته ام ازحال تو،گفتندبامابودورفت
دادم نشان ازصورتت،درشهرغربت برکسی
نشنیده گفتا،تیزتر!زان کوچه،تنهابودورفت
کوری برامددررهم،دادم نشان ازلحن تو
گفتاکه چون حوروپری،شیرین وزیبابودورفت!!!
نایب،بگوازغصه ی داغ غم گمگشته ات
تاکس نگویداین بشر،دربنددنیابودورفت