من تبارم باد است..

من تبارم باد است ..
زاده يك كوچم ..كوچى از جنس فرار..
اهل هيچستانم..
اصل من ناپيداست..
منظرِ اين شجره..گنگُ نامفهوم است..
پدرم زاده شده در يك سو..مادرم سوى دگر..
هر دو وصلت كردند..در ديارى ديگر..
من..بدنيا آمد..آن هم جاى ِدگر..
كودكى سخت گذشت..قيمتش ..جان كندن..
ما دوباره رفتيم..ساكن جاىِ دگر..
من چنان زاده شدم..كه ندارد وصفى..
جنگُ..خونريزى بود..وحشت از نوع دگر..
غم نان را ديدم..شبُ..شب ادرارى..
ترس من از اين بود..باز هم كوچِ دگر..
خوش به حالت سهراب..اهل كاشان بودى..
در همان جا خفتى..راحتُ..آسوده..
من هنوزم بادم..هجرت از نوع دگر..