دریای جنون

«دریاے جنون»

نه ؋ـقط امشب و ؋ـردا شب و شب هاے دگر
بلڪه از ڪوے تو راهے نبرم جاے دگر

ناڪسے گر بزنے بوسه به جز بر لبِ من
ناڪسم گر بزنم بوسه به لب هاے دگر

به دلم رنگ ندارد به خدا عشقِ ڪسے
من نه آنم ڪه ڪنم جز تو تمناے دگر

من ڪه هر گوشه ے چشمم شده دریاے جنون
نیست حسے ڪه نشینم لبِ دریاے دگر

بعد از آنے ڪه معماے دلم را یاـ؋ـتم
نیست طاقت ڪه ڪنم حلِ معماے دگر

تو گَر از من بِرَمے یڪه و تنها مانم
من گر از تو بِرَمَم،عاشقِ شیداے دگر

جز تو اے سروِ گُل اندامِ پریشان گیسو
واے اگر چشم گُشایم به تماشاے دگر

بد نڪن اے همه اے خوب،ڪه از حرصِ دلم
ڪُنَمَت ترڪ و ڪِشَم منتِ زیباے دگر

دست پرورده عشق است هویداے حزین
مست از ساغرِ رندیست،نه میناے دگر

محمدرضا یعقوبے سورڪی«هویدا»