خرید بک لینک
به نامِ ایزدِ مَنّان،خُــــــــداوندِ بخــــــشــــنده ی مهــربـــان

بارها گفتیم و نوشتیم شهداء شرمنده ایم ولی غافل از اینکه دَمِ عیدی کسانی هستند که شرمنده ی خونواده هاشون شدند...

8 سال از این خاک دفاع شد تا به عزّت مردم لطمه ای وارد نشه،تا اینکه زیر بار ظلم وسُلطه نریم، تااینکه مورد تجاوز و چه و چه وچه قرارنگیریم...

چمران ها،باقری ها،باکری ها،فهمیده ها،جهان آرا ها،همّت ها،بروجردی ها ،ابراهیم هادی ها،دوران ها،بابایی ها،اندرزگوها و تمام جانبازان و گُمنام ها برای دفاع از عزّت و سربلندیِ این مردم کمر بستن و رفتن و برنگشتن تا شرمنده و شکست خورده نباشن تا دودمانشون حفظ شه...

امّا حالا کسانی هستند که شرمنده ی کودکشون هستند که دلش میخواد لباس نو بپوشه ...اگر ابراهیم هادی بود میتونست ببینه که جوونایِ هموطنش به جای نوکری امام حسین دارن برای تسکین درداشون به بیراهه کشیده میشن!!! میتونست ببینه مادربزرگ خونه بجای پسر سربازش داره واسه این و اون کار میکنه تا خرج دوتا بچه ی صغیرِ پسرش رو با فِلاکت بده...

کامِ ما بااومدنِ بهار،شیرین که هیچ،تلخ تر از جامِ زهریِ که امامِ راحل در پذیرفتنِ قطعنامه ی 598 ، نوشید ...

این مَردمان که الان دارن از بی لُطفی نامسئولین زجر میکشن همونایین که 7 اسفند پایِ صندوقهای رأی اومدن؛همونایین که توجشن ها و عزاها پرشورتر از همیشه شرکت میکنند...یادتون اومد؟ماهمون مردمیم
مسئولِ عزیز خدا دوسِت داشته که بهت فرصت ولیاقتِ خدمت به مردم رو داده، تورو به جونِ عزیزت تواین روزها، که همه باید خوشحال باشیم،نذار کسی شرمنده ی خونوادش بشه.

برچسب: نویسنده: محمد رضا جوادیان تاريخ: جمعه 28 اسفند 1394 ساعت: 19:39

صفحه بندی