«به نام ایزدِ منّان،خُــــــداوندِ بخـــشــــنده ی مهربان»
دمِ رفتن به تــــو گفتم، کــــه میــــــــــــام
حالا الوعده وفــــــــــا، مـــــن اومـــــــــــــدم
اگه دیــــوونه شدم،یاایــــنکه از تــــودور شـــــدم
تقصیرِ من نبود و من، بدون که مــــجبورشدم
روزِ رفتن، بـــه تـــــوگفتـــم،کــــه دلـــم تنگ میــــشه
امّــــااینو ندونـــستم،که توارتش،دل من سنگ میشه
حالا چندوقته که اومــــدم،ولــی نیستی کنـــــارم
بیابرگرد مونـــــسِ من، کـــه هـــــــوایِ گریــه دارم
چه شبــــایی روکه بــــــی تـــــو ، بَــــــد کشیـــــــــــدم
مینــــوشتم عــــاشقــــونه،ولـــی بازخط میکشیدم
آره بـــــاز، دوبـــــــــــاره اومــــــــــدی سُـــــــراغـــــــــــم
ای ترانه!مــــونِــــسِ مـــن! تــــویی تو همدم و یـــارم
یـــه چنــدوقته که اومـــدی ومن،شبــــــا، بـــیـــدارم
داره کم کم میشه بــــــاورم،منم،ستــــــــاره دارم
اگـــــه شــــک داری بـــهــــــم،یـــا باورت ایـــــنه بَدَم
منـــو تســـلیمِ خـــودت کن،کــــه بااحــــساس اومدم
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
این ترانه بخاطر وتقدیم به خودِ ترانست!!!!!که من بهش عشق میورزم وامیدوارم این عشق،بامنطق وازروی اصول ونظم نتیجه بده بخاطر همین از صاحبنظران هم انتقاد میخوام وهم انتظار تصحیح دارم....
به امید بهتر شدن هرچه بیشترِ حال و احساسِ ترانه
باروحیه وآزاد باشید...
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: جمعه
28 اسفند
1394 ساعت: 19:39