با جرم سنگينم که دل دادن به گندم بود
از ابتدا هم اين عقوبت در تجسم بود
حس کرده بودم که خداي تازه اي دارم
مرتدي ام ورد زبان شهر و مردم بود
خنديدم اما دير فهميدم،براي تو
اينها فقط لبخندهايي دست چندم بود
با اين همه بي اعتنايي تو مجبورم
باور کنم احساس من سو تفاهم بود
شايد از آغاز و شروع پرده اول
چيزي ميان نقش و دل دل هاي من گم بود
يا نه،تمام اين نمايشنامه محصول
يک ذهن بيمار رواني در توهم بود
برچسب:
نویسنده: محمد رضا جوادیان
تاريخ: پنجشنبه
17 دی
1394 ساعت: 3:38